Klub Rozrywki Alternatywnej

Pionek III

2007-06-15T10:53:00.000+01:00

Pewnie wszyscy myśleli, że podobnie jak Saise zamknąłem bloga. Nic bardziej mylnego - po prostu pracuję nad kilkoma innymi projektami (niektóre związane także z planszówkami), a na pisanie czegoś jakoś zawsze brakuje czasu. Teraz jednak kolejny Pionek za nami, warto byłoby w końcu napisać kilka słów o tej imprezie.

Trzecia edycja jak tradycyjnie odbyła się w MDK w Gliwicach i była tradycyjnie organizowana przez Ignacego Trzewiczka z Wydawnictwa Portal. Pomimo dość średniego terminu zawitało dość dużo osób - ponad 80. Pograć można było w naprawdę imponującą ilość gier, ale kto na nie wszystkie miałby czas. Mnóstwo znajomych, mnóstwo nowo poznanych ludzi i gier - jak zawsze było miodnie. Krótka opinia na temat gier w które zagrałem.

Santy Anno - bardzo przyjemna, lekka gierka. Niestety dostawałem okropne wciry - to jak z Jungle Speedem, trochę trzeba się ograć, aby zacząć zdobywać jakieś punkty z doświadczonymi graczami. Zasady są bardzo proste i można je szybko wytłumaczyć. Gra niezależna językowo, więc idealnie nada się na "przekonywanie" do naszego hobby osób niewtajemniczonych.

Cash'n'Guns - w końcu udało mi się zagrać i powiem szczerze, że gra znacznie bardziej spodobała mi się niż Bang!. Bardzo szybka, dynamiczna i przede wszystkim zaskakująca. Śmiechu jest co niemiara - a o to w takiej grze przecież powinno chodzić. Bang! wydał mi się zbyt ... poważny i rozbudowany (może to przez to, iż grałem wraz z dodatkami). Gra bardzo dobra na imprezę.

Space Dealer - dużo o tej grze słyszałem i koniecznie chciałem w nią zagrać na Pionku. Udało się! Jakie wrażenia? Muszę ją mieć! Zakochałem się w tym tytule praktycznie od razu. Wspaniały klimat, szybka rozgrywka, emocje - jak dla mnie bomba. Szkoda, że nie udało mi się zagrać drugi raz ... ale jak tylko będą pieniądze muszę mieć ten tytuł!

Kragmortha - ostatnie wydawnictwo Galakty. Wesoła gra o goblinach, które starają się ukraść księgi z biblioteki Rigora Mortisa. Myślałem, że to zwykła planszówka. Okazało się jednak iż jest to party-game z krwi i kości. Z dość dużą ilościa elementów, ale zawsze jednak party-game. Wygibasom nie było końca - gra była chyba męczona non stop. Wielu ludziom naprawdę się spodobała. Mi tak średnio - stwierdziłem, że granie "dobrze" nie daje praktycznie żadnej frajdy (no chyba, że się Mortisa na kogoś naśle). Znacznie bardziej podobało mi się podkładanie i robienie różnego rodzaju wygibasów. W każdym razie - raczej nie kupię, ale z pewnością jeszcze kiedyś zagram.

Squad Seven - ten tytuł to kolejny "must have". Gra trochę podobna do Jungle Speed'a - też wykłada się karty. Reszta jest jednak drastycznie różna - biegamy, strzelamy z pistoletu na gumowe przyssawki. Ogólnie - cuda na kiju! W tym momencie jest to mój numer jeden jeśli chodzi o gry party-style. Dziwię się, że nie idzie jej dostać nigdzie w Polsce. Może kiedyś ... A jeśli nie, to będzie trzeba samemu sobie sprowadzić - naprawdę warto.

Set - bardzo prosta gierka wymagająca dużej spostrzegawczości. Nic specjalnego, ale jako przerywnik - jak najbardziej.

Ligretto Fussball - kolejny hit ostatniego Pionka. Gra totalnie zakręcona - dwie drużyny (najlepiej wieloosobowe) + Ligretto Fussbal = tona krzyku i śmiechu. Gra polega na bardzo prostej symulacji meczu. Każda karta ma swoją nazwę zawodnika, oraz kilku zawodników do których możemy podać. Podanie polega na położeniu na kupce karty zawodnika, do którego mogliśmy podać (czyli, który był wypisany na poprzedniej karcie). Kupa śmiechu, kupa zabawy. Najlepiej grać z trenerem, wtedy to już jest kompletny szał :) Polecam, kolejna gra "must have".

W między czasie był jeszcze jakiś Odyseusz, który może i miał dość ciekawą mechanikę, ale mi osobiście w ogóle się nie spodobał.

Na koniec, przed opuszczeniem imprezy udało Portobello Market. Gra wygląda bardzo ładnie - szczególnie plansza jest przepięknie wykonana. Sama gra na pierwszy rzut oka przypomina trochę Ticket to Ride. Później dopiero człowiek się orientuje, że to przecież stragany z nie pociągi. Gra poprawna - niczym mnie jednak nie zachwyciła (prócz ładnej planszy). Szczerze mówiąc cały czas podczas gry miałem uczucie, że już to wszystko gdzieś widziałem. Nie jest to złe, ale brak tam czegoś nowatorskiego. Jakiegoś ciekawego pomysłu, który odróżniłby ten tytuł od innych ... Jeśli ktoś zaprosi mnie do gry to zagram. Kupić jednak, na pewno nie kupię.

Możliwe, że w międzyczasie zagrałem jeszcze w jakieś inne gry. Niestety - więcej ... gier nie pamiętam, za spędzony przy nich czas nie żałuję. Wszystkich natomiast zapraszam do obejrzenia mojej galerii w serwisie Gildia.pl.

Do następnego spotkania - nie koniecznie w Gliwicach .. ale o tym *ciiii* ;)

Recenzja gry Gildia

2007-05-07T15:12:00.000+01:00

Żeby nie było, że przestałem interesować sie grami planszowymi - jakiś czas temu popełniłem recenzję gry Gildia. Jeśli ktoś jeszcze nie czytał to zapraszam :)

A blog rzadko aktualizowany z kilku powodów - tymi głównymi jak zawsze jest brak czasu na pisanie i granie. A, że nie grałem ostatnio praktycznie w nic nowego - nie mam o czym pisać. Mam nadzieję, że w najbliższej przyszłości stan ten poprawi się ;)

Pozdrawiam wszystkich, którzy tu jeszcze zaglądają :)

AtoMUUUówki - pierwsze wrażenia

2007-02-16T22:22:00.000+01:00

Kilka dni temu dotarła do mnie polska wersja gry Unexploded Cow. Dopiero dzisiaj udało mi się zagrać - kilka wrażeń na szybko.

Gra jest bardzo lekka, zasady są banalnie proste - do wytłumaczenia w 3 minuty. Trzeba przy okazji od razu powiedzieć - ta gra to jedna wielka losowość. Praktycznie nic od Ciebie nie zależy - jeśli przyjdą Ci złe karty na rękę, to będziesz mógł tylko patrzeć na bogacenie się innych graczy. Także jest to gra typowo barowa - dość szybka, lekka i nie wymagająca myślenia. Stawia ona głównie na szalony humor, którego notabene jej nie brakuje. Hasła na kartach bywały nieraz kwitowane salwą śmiechu - to dobrze. Pytanie tylko, jak długo będzie cieszyć ten humor. Bo mechanika nie oferuje w zasadzie nic ciekawego i wyróżniającego się ... No, ale zobaczymy - po jednej grze nie można niczego przesądzać. W każdym bądź razie - ja się dobrze bawiłem w czasie naszej pierwszej rozgrywki.

Wykonanie AtoMUUUówek jest całkiem niezłe. Co prawda karty znowu nie mają zaokrąglonych rogów, ale przynajmniej są tak jakby zalaminowane - na pewno przedłuży to ich żywotność. Mogły by być jednak troszkę grubsze, aby nie gięły się tak w ręce. Banknoty zaś to pierwsza klasa. Takie jak powinny być - typowo "monopolowe". Jedyne zastrzeżenie to kolory - przydałoby się trochę je pozmieniać, gdyż pięćdziesiątki od setek ciężko rozróżnić (szczególnie w kiepskim świetle). Dziwi też trochę fakt kostki K6, jakoś nie wydaje mi się, że aż tak bardzo podniosłaby cenę. No, ale wydawca pewnie wie lepiej - cieszmy się, że chociaż banknoty dali, bo w oryginalnej hamerykańskiej wersji ich nie było (gdyby nie było też w polskiej, to pewnie bym jej nie kupił, bo granie z kartka papieru i długopisem mija się moim zdaniem z celem).

Podsumowując - za 30 złotych (aktualna cena na rebel.pl) na pewno warto. Gdyby jednak kosztowała 50, to raczej wydałbym me pieniądze na coś innego. Trzeba zaznaczyć także, że nie jest to gra dla każdego. Jeśli nie lubisz gier z duża losowością i absurdalnym humorem - nie dotykaj tego tytułu! Jeśli jednak nader wszystko cenisz sobie miło spędzone chwile przy piwku, lekkiej grze z duża ilością śmiechu - polecam AtoMUUUówki!

Unexploded Cows w Polsce

2007-01-30T15:07:00.000+01:00

Wydawnictwo Portal ogłosiło, że polska edycja Unexploded Cows w piątek trafiła do drukarni. Polski tytuł brzmi "AtoMUUUówki" i już można zamówić go (w przedsprzedaży) na przykład w Rebelu. Za około 35pln dostajemy 12 kart talii Miast, 69 kart talii Krów, banknoty na łączną wartość 12 000 Cow Money oraz instrukcję. Czy gra jest warta uwagi? Portal zapewnia, że tak. Na szczęście wydając w przedsprzedaży 30pln, nie ryzykujemy zbyt dużo ;)

Nowe wydawnictwo na polskim rynku

2007-01-25T00:09:00.000+01:00

Jak informuje Gildia Gier Planszowych - na polskim rynku pojawiło się nowe wydawnictwo - Styks.

Wydawnictwo Styks stawia sobie za cel promocję i dystrybucję gier towarzyskich (planszowych i karcianych), systemów RPG oraz lansowanie młodych twórców sceny krajowej. Nasz profil nie jest jednak ściśle określony, planujemy zdobywać także inne sektory rynku wydawniczego (literatura fantastyczna i sensacja)

Na stronie można już znaleźć zapowiedzi kilku gier. Nie moja tematyka, ale warto odnotować, że rynek się rozwija. Mam jedna pewne obawy co do jakości przyszłych tytułów ... obym się sromotnie mylił - jak przeczytam instrukcje, postaram się podzielić swoimi wrażeniami.

Blue Moon City, Razzia i Meuterer

2007-01-16T15:22:00.000+01:00

W zeszłym tygodniu dotarło do mnie kilka nowych gier, konkretnie - Blue Moon City, Razzia i Meuterer (jak to się na litość czyta?!). Jako, że okres jest wybitnie "sesyjny", dopiero teraz piszę kilka słów o wrażeniach z rozgrywki.

Blue Moon City - gra wydana naprawdę przepięknie. Wszyscy gracze (a także Ci, którzy się tylko przyglądali) bardzo dobrze ocenili oprawę wizualną. Aż przyjemnie się na to wszystko patrzy. No, ale ładna gra nie znaczy dobra. Na szczęście BMC jest także konkretnym tytułem - w końcu to Knizia. Zasady są bardzo proste. Przemieszczamy się po zniszczonym mieście i odbudowujemy je przy pomocy kart. Za odbudowę i przychylność bóstw (smoków) zostajemy odpowiednio nagrodzeni - kryształami, złotymi łuskami, czy dociągiem nowych kart. Niestety - przeciwnicy nie śpią. Oni także chcą zdobyć jak największą ilość kryształów, aby złożyć ofiary i zostać zarządcą miasta.
Gra (wbrew pozorom) wymaga zaplanowania wielu akcji na przód. Trzeba tak manipulować kartami z ręki, aby wykładać jak największe kombosy, które pozwolą nam zgarnąć jak najwięcej nagród za odbudowę. A jeśli sprawimy, że naszej odbudowie przyglądać będzie się smok - dostaniemy kolejne bonusy (w postaci wcześniej wymienianych złotych łusek).
Początkowo Blue Moon City wzbudził we mnie mieszane uczucia. Jakoś to tak wolno szło, bez emocji. Na szczęście prawdziwa zabawa rozpoczęła się jak kilka budynków zostało już odbudowanych. Coraz więcej kryształów, coraz lepsze kombosy - coraz trudniej o udziały w odbudowie. Później już tylko chwila i ... nawet nie wiesz, kiedy ktoś zakończył grę.
Osobiście polecam - co prawda grałem na razie tylko raz, ale mam wielką ochotę zagrać jeszcze raz i raz i raz ....

Blue Moon City - Avanti 12.01.07

Meuterer - trafił na stół jako drugi. Niepozorne, małe pudełko ze ślicznymi kartami. Zasady dość skomplikowane, także pierwszej ich ogarnięcie zajęło nam trochę czasu. Gdy jednak zaczęliśmy grać, wszystko powoli stawało się jasne. I co najważniejsze - dobre! Cytadeli nigdy specjalnie nie lubiłem, nudne to i tyle. Tutaj jednak wybieranie postaci to tylko pewna część gry. Trzeba także umieć wyczuć dobry moment na bunt, dobrze manipulować kartami i przewidywać ruch innych graczy. Trzeba naprawdę się nakombinować, aby samemu sprzedać towary. Gra niestety ma pewien współczynnik losowości, który czasem może drażnić. Jednak jak na grę za niecałe 30 pln (w niemczech ponoć 5 euro) - warto, szczególnie, że jest ładnie wydana, zajmuje mało miejsca i ma fajny żeglarski klimat :)

Razzia - tutaj nieco się zawiodłem. Tyle słyszałem dobrego o tej grze, tyle zachwalań a tutaj gra co najwyżej przeciętna. Jakaś taka sztywna, nie dająca zbyt wielkiego pola manewru (licytacja tylko kwotami z czeków jest bardzo ograniczona i właśnie ona niezbyt mi się spodobała). Ciężko mieć wpływ na to co się dostaje. Nie wiem - może źle graliśmy, może musimy złapać lepiej pewne zasady, aby je lepiej wykorzystywać. Za 25pln jest ok, ale jeśli kosztowałaby powyżej 50pln - nie kupiłbym jej raczej. Krzyżyka jednak, jeszcze nie stawiam - może jeszcze się przekonam do tego (ponoć tak dobrego) tytułu Knizi.

Razzia! - Avanti 12.01.07

W najbliższy piątek - wszystkie powyższe gry chcę jeszcze raz przetestować, zobaczymy czy moje opinie się zmienią :)

Nie super serwis, a blog szarego fana planszówek.

2007-01-11T22:05:00.000+01:00

Wpis ten nie jest stricte powiązany z planszówkami, także - jeśli po za nimi, nic więcej Cię nie interesuje, możesz przestać czytać tę notkę od razu :)

Patrząc na pozostałe (aktualizowane) blogi, zauważyłem tendencję do kierunkowania bloga bardziej w stronę serwisu poświęconego grom planszowym, aniżeli internetowemu dziennikowi. Zresztą Games-Fanatic często jest właśnie tak przedstawiany. Nie podoba mi się to. Tzn. recenzje, relacje i inne teksty są naprawdę dobre. Na poziomie, pisane przez ludzi, którzy widać faktycznie znają się na temacie. Razi mnie jednak w tym wszystkim ta "serwisowość". Chciałbym też czasem przeczytać krótką notkę, ba - nawet głupią.

Ja serwisu z mnóstwem redaktorów, tworzyć nie chcę. Dlaczego? Bo jest to mój blog, moje przemyślenia, moje odczucia i moje granie. Zresztą zauważyłem, że znacznie łatwiej pisze mi się z palca. Bez szukania jakiegoś super tematu, aby zadziwić publikę. Może dlatego ostatnio powstają w końcu nowe notki. Zacząłem pisać na większym luzie, bez obawy, że od razu całe polskie community planszówkowe mnie zje. Na pewno nie są one tak dobre jak na Games Fanatic czy Boardgix, ale są. I to najbardziej mnie cieszy :)

A co by nie było zupełnie bez planszówek - wczoraj odebrałem Blue Moon City. Jutro pewnie uda się nam zagrać w Avanti, o wrażeniach postaram się napisać. Póki co, mogę powiedzieć tylko, że gra wykonana jest pięknie. Kafelki z budynkami i karty są po prostu przepiękne. Szkoda tylko, że będę musiał kupić porządne koszulki na karty ... No, ale lepiej płacić, niż by się miało zepsuć!

Dobrej nocy życzę, osobiście padam z nóg.

Smaczne kąski do Neuroshimy HEX?

2007-01-08T22:00:00.000+01:00

Jakiś czas temu, na forum gry-planszowe.pl, trzewik zapowiedział wydanie pierwszego dodatku do Neuroshimy HEX. Dokładny termin nie został jeszcze podany, gdyż wszystkie jest dopiero w przygotowaniu (ale o ile dobrze sobie przypominam, mówiono coś o pierwszym kwartale 2007 roku). Jako, że (o dziwo!) Neuroshima HEX, jest ostatnio jednym z moich ulubionych tytułów, poszperałem z ciekawości po forum wydawnictwa. W zasadzie wiele ciekawego nie znalazłem, prócz jednej rzeczy, która bardzo mnie zaciekawiła. Cytuję samego trzewika:

Oprócz wyboru któryś z tych czterech armii, do dodatku mogą wejść na razie nie pokazywane fanom, lecz przygotowane przez Michała Oracza takie miłe cuda jak:
- żetony najemników (walczących w dowolnej armii)
- bestie (walczące z wszystkimi na planszy, różne dzikie zwierzęta)
- żetony terenu (różne żetony wpływające na przebieg walki i ustawienie wojsk)
i coś tam jeszcze.

Ja osobiście już ostrzę ząbki. Kilka moich przemyśleń na temat tych, jakby nie patrzeć - rewelacji.

Najemnicy moim zdaniem to genialny pomysł! Jeszcze wprowadzić jakiś system, który pozwoli zaciągać ich tylko do określonej ilości punktów (jak budowanie armii w bitewniakach) i będę zachwycony. Wtedy liczyć będą się, nie tylko umiejętności taktyczne i szczęście, ale także umiejętność odpowiedniego zbudowania armii. Ja osobiście jestem tym zachwycony, oby to wypaliło.

Bestie to także całkiem niezły pomysł, zastanawia mnie jednak, jaka będzie mechanika ich działania. Przeciwnicy będą na zmianę mogli poruszać jakąś bestię, czy wprowadzi się jakiś element losowy? Może być ciekawie, byle nie byłoby to właśnie zbyt losowe ...

Żetony terenu to ciekawe rozwiązanie, sam już nad tym kiedyś myślałem. Martwi mnie jednak rozmiar planszy. O ile, grając nawet na czterech graczy, jest jeszcze trochę miejsce. O tyle, jeśli wprowadzi się jeszcze jakieś elementy terenu (które nie będą znikać z planszy), może być trochę ciasno. Może przy tej okazji jakiś mały pod do planszy ... albo całkiem inna plansza, właśnie do rozgrywki z elementami terenu? Hehe, pomarzyć można, prawda?

Powiem szczerze - informacje, które tutaj zamieściłem, znacznie bardziej mnie interesują niż nowe armie. Teraz już czekać tylko na wydanie dodatku ... tylko kiedy to będzie?

Romeo i Julia - pierwsze fotki

2007-01-07T19:17:00.000+01:00

Trzeba przyznać, że wydawnictwo Lizardy wydaje gry, których oprawa graficzna jest co najmniej kontrowersyjna. Pierwsza gra - Legenda: Czas Bohaterów, została dość ostro zjechana za oprawę graficzną. Czy słusznie? Moim zdaniem jak najbardziej. Renederowane komputerowo grafiki, ni jak nie pasowały do klimatu fantasy rodem z Magii i Miecza. Oczywiście - znalazła się niewielka grupa zwolenników. Każdy ma swój gust - trzeba to uszanować.

Jakiś czas temu, wydawnictwo zapowiedziało wydanie kolejnych tytułów. Pierwszy z nich, zatytułowany "Łowcy Przygód", został wyjątkowo dobrze przyjęty (jeśli chodzi o poziom graficzny). Ładne, klimatyczne elementy wywarły na większości interesantów pozytywne wrażenie.

Niestety inaczej było z aktualnie drukowanym "Romeo i Julia". Niewydany jeszcze tytuł został totalnie zjechany za oprawę graficzną. Że znowu powrót grafiki komputerowej, że za kolorowo, że za cukierkowo - ogólnie "fe". Dzisiaj na Gildii Gier Planszowych pokazano pierwsze fotki gry, która przyszła prosto z drukarnii. I jak to wygląda? Jak dla mnie - tak jak miało. Jest kolorowe, cukierkowe, czuć grafikę komputerową (aczkolwiek moim zdaniem pasującą do klimatu). Dla mnie jest OK - jeśli mechanika będzie zjadliwa, nie wykluczam zakupu. Myślę jednak, że tytuł ten powinien najbardziej przemówić do trochę młodszych graczy (reklama w Kaczorze Donaldzie na pewno dużo by pomogła!).

W ogóle - ostatnio wydawane przez Lizardów gry wyglądają bardzo podobnie. Kwadratowe karty, kolorowe kamyczki i kostka. Czy będzie to grywalne? Się okaże - ponoć Łowcy Przygód są całkiem przyjemnym tytułem. Ja jednak wstrzymam się jeszcze trochę przed zakupem - Legenda wystarczająco zniechęciła mnie do zakupy gier ze stajni Lizardów.

Coloretto i Ingenious z botami.

2007-01-04T15:33:00.000+01:00

Trudno znaleźć Ci przeciwników do gry? Ograły Ci się już zagrywki Twoich przeciwników? Jest środek nocy, siedzisz sam przed komputerem i masz nieodpartą chęć zagrania w jakąś dobrą planszówkę/karciankę? Mam coś dla Ciebie.

Komputerowa wersja Ingenious - znakomita gra logiczna, samego Rainera Knizi. Jeśli nie znasz zasad, możesz je ściagnąć, ze strony rebel.pl.

Komputerowa wersja Coloretto - abstrakcyjna gra karciana, w której musimy zbierać karty w różnych kolorach (przy czym nie więcej niż 3 różne rodzaje ... no chyba, że chcemy dostać punkty ujemne). Gra szybka i przyjemna.

Jeśli spodoba Ci się któryś tytuł, warto zastanowić się nad zakupem egzemplarza w wersji "tradycyjnej", aby móc grać ze swoimi znajomymi (i docenić tym samym autora)

Ps. Mam świadomość, że linki te są pewnie bardzo stare - nie każdy jednak musiał na nie trafić.

Sylwestrowe granie - galeria

2007-01-02T20:42:00.000+01:00

Sylwestrowe granie

2007-01-02T13:05:00.000+01:00

W tym roku sylwestra spędziłem ponownie w Szczyrku. Niestety - śniegu było jak na lekarstwo, nie było nawet sensu brać nart. A, że w bagażniku pojawiło się w ten sposób trochę miejsca, skutecznie zapchałem je kilkoma paczuszkami z grami planszowymi. Układ do grania idealny - dwie dziewczyny, dwóch facetów.

No, ale co zapakować na takie granie. Przecież nie będę ich męczył ciężkimi tytułami. Zapakowałem więc - Ticket to Ride, The Settlers of Catan, Land Unter, Bohnanza, Carcassonne H&G, Neuroshima HEX, Spadamy!, Jenga i Jungle Speed.

Teraz pozostało już tylko znaleźć odpowiedź na pytanie "od czego zacząć?". Na szczęście i tutaj nie miałem jakiś większych problemów. Wraz z Izą jednogłośnie wybraliśmy Ticket to Ride. No bo ładne, no bo proste, no bo po prostu fajne i przyjemne. Do tego paczka ciastek, czerwone wino - jesteśmy przygotowani do spędzenia wieczoru nad planszą. Początek niestety nie był łatwy - nigdy nie lubiłem tłumaczyć zasad ludziom, którzy sprawiali wrażenie, że nie chcą w ogóle słuchać. Na szczęście udało nam się jakoś zmusić naszych nowych współgraczy do współpracy. Później było już tylko z górki, na początku połączenia były budowane dość nieśmiało, później jednak całość się rozkręciła. Wygrała Iza, reszcie się podobało - dobry znak.

Jako, że rozgrywka (wraz z tłumaczeniem zasad) zajęła trochę czasu, nie miałem już serca wyciągać nic dużego. Pobiegłem tylko do pokoju po pudełko z Jengą. Bo co może być dobrego na zakończenie pierwszego spotkania z grami planszowymi (szczególnie zakrapianego delikatnie odpowiednią ilością alkoholu)? Budowanie wieży spodobało się od razu i pewne było, że ten lekki przerywnik wróci jeszcze kiedyś na stół.

Następnego wieczora (za namowami) odpaliliśmy Osadników. Zastanawiałem się, jak nowi gracze poradzą sobie z tym tytułem. Z reguły się podoba. Czasem jednak, jeśli ktoś nie chwyci sensu handlowania - gra może po prostu nudzić i wkurzać. Tutaj na szczęście wszystko zaskoczyło, walka była dość zacięta, handel nieraz agresywny. Niestety - osobiście nie lubię jak dwie osoby pomagają sobie nawzajem (w tym przypadku, para damsko - męska). Nie lubię tego nawet w nowym towarzystwie, które wkręcam dopiero w planszówki. Nie lubię i upominam. Dlaczego? Pal sześć, że psują zabawę sobie (ich sprawa przecież). Gorzej, że psują także zabawę innych (przynajmniej mi). Bo jak tu handlować z kimś, skoro produkt, który chcę zaproponować, dostanie za darmo od partnera? Humory były jednak dobre, gra się spodobała - wygrał Tomek. Nie ma co narzekać.

Tego samego wieczoru wykopałem także Jungle Speeda. A ten tytuł po prostu musi się spodobać na takich wyjazdach. Nie inaczej było także tutaj. Ale jako, że nowi gracze dostawali zbyt często "łomot", wróciliśmy do Jengi.

A, że szampan był jeszcze chłodny i noc młoda - wyciągnąłem Land Unter. Tutaj także miałem pewne obawy, tytuł jednak bardzo się spodobał. Na tyle bardzo, że zastanawiam sie nad jego zakupem (ten egzemplarz miałem od Aeragrama , za co mu serdecznie dziękuję). Banalne zasady, ładne wykonanie i dużo frajdy to składniki z których można złożyć, prawie idealną grę "wyjazdową".

Noc przed sylwestrem na stole pojawiło się także Carcassonne H&G. Przyznam się bez bicia, że był to (obok T2R) mój pewniak na "grę wyjazdu". I tutaj spore zaskoczenie - gra średnio się kleiła, w rezultacie myślę także, że średnio podobała. Może kiepsko wytłumaczyliśmy zasady, może pora była zbyt późna. Nie wiem. Dla mnie było to wielkim zaskoczeniem. Razem z Iza wydawało nam się, że jest to idealny tytuł dla "nowych".

Neuroshima HEX grana była tylko w wersji na dwie osoby. Myślę, że to jednak za ciężki tytuł dla ludzi, którzy z planszówkami nie mają nic wspólnego. My natomiast z Izą bawiliśmy się znakomicie (a przynajmniej ja - w końcu Iza przegrała dwa razy). Cieszę się bardzo, że gusta mi się trochę zmieniają. Wydaje mi się, że to wynik poznania nowych tytułów i zdobycia już pewnego doświadczenia z grami planszowymi. Nadal boli wykonanie tego tytułu, grywalność cieszy jednak znacznie bardziej i łagodzi trochę ten ból.

A jak wyglądał Twój sylwester? Znalazłeś czas na oderwanie się od telewizora i pobawienia się w "gry bez prądu?".

Carcassonne: Die Burg

2007-01-02T13:04:00.000+01:00

Jakiś czas temu, udało mi się pożyczyć ten tytuł na spotkaniu w Tychach. Niestety dopiero wczoraj miałem okazję zagrać. Czy dużo straciłem, tak długo czekając na partyjkę Carcassonne: Die Burg? Moim zdaniem nie ... Ale od początku.

Carcassonne: Die Burg to kolejna część bardzo popularnej gry Carcassonne. Tym razem jednak, przeznaczona wyłącznie dla dwóch graczy. Standardowo w pudełku znajdziemy kilkadzisiąt "płytek", z których będziemy tym razem układać między innymi domy, wieże i drogi. Prócz tego otrzymujemy elementy, z których złożyć musimy mur - będzie on ograniczał nasze pole gry i służył jako licznik punktów. I tutaj nachodzi chyba każdego myśl - po co takie ograniczenie? Ja szczerze mówiąc nie znalazłem jakiegoś większego uzasadnienia.

Sama rozrywka nie różni się w zasadzie od pozostałych części Carcassonne - jedynym wyjątkiem jest system bonusów. Jeśli, któs stanie na polu z określoną ilościa punktów - bierze znajdujący się na nim bonus. Może to czasem zmienić diametralnie wynik gry - aczkolwiek, nie zauważyłem jakieś specjalnej walki o te bonusy. Jak dla mnie, nie ma czym się zachwycać.

Samo wykonanie pod względem jakościowym nie odbiega od pozostałych części - wytrzymałe opakowanie, twarde płytki. Niestety - w warstwie estetycznej jest już trochę gorzej. W czasie gry wszystko wygląda jakoś dziwnie. Niezbyt to wszystko się ze sobą komponuje (i żeby nie było - to nie tylko moja opinia!). Jak wiadomo - wszystko jest kwestią gustu - myślę jednak, że podstawka Carcassonne jest nadal niedoścignionym wzorem jeśli chodzi o wygląd całości.

Czy warto kupić Carcassonne: Die Burg? Moim skromnym zdaniem - nie. Myślę, że znacznie lepszym rozwiązaniem byłby zakup Carcassonne Hunters & Gatherers (popularnie zwane Carcassonne 2). Dlaczego? Ponieważ gra jest tak samo dobra w dwie osoby, jak i w pięć. A nie mamy takiego ograniczenia jak w Carcassonne: Die Burg. Także jeśli wiesz, że będziesz grał głównie w dwie osoby to i tak polecam Carcassonne H&G - w razie gdy wpadnie ktoś z wizytą, zawsze możesz wyciągnąć ten tytuł i spędzić miło czas w gronie większym niż dwie osoby.

Cena na rebelu : 74.95 zł (niem)
Informacje na BGG
Informacje na GP
Galeria zdjęć na BGG

Planszówki w Avanti

2007-01-02T12:50:00.000+01:00

Wczoraj w końcu udało mi się przybyć, na Spotkanie z Grami Planszowymi w Tyskim Avanti.

Ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, na spotkaniu pojawiło się 12 osób, co jak można sie domyślić - liczba całkiem przyzwoita. Kolejną, bardzo pozytywną rzeczą, była ilość tytułów w które można było zagrać - minie trochę czasu (i spotkań) nim w to wszystko uda mi się zagrać.

Mimo dość młodej ekipy, gry toczyły się na bardzo przyzwoitym poziomie. Także, to tylko potwierdza tezę, iż wiek w grach planszowych nie ma znaczenia.

Wśród tych 12 osób, znalazły się także trzy niewiasty. Uważam to za bardzo fajną sprawę - jednak granie w mieszanym towarzystwie to fantastyczna sprawa! No bo dlaczego dziewczyny nie mają grać w gry planszowe?

Na spotkaniu udało mi się zagrać w dwa nowe tytuły:

Mykerinos - gra wydana przez to samo wydawnictwo, które wydało Caylusa (co zresztą widać). Wykonanie stoi na typowo niemieckim poziomie - czyli dość średnim. Sama gra jednak (o dziwo), spodobała mi się. Taki to dużo lzejszy Caylus (jak dla mnie). Niby trzeba pokombinować, ale nie jest to już taki mózgożerca. Niewykluczone, ze kiedys zakupię - szczególnie, że cena jest dość przystępna.

Manila - na pierwszy rzut oka, przypomina Niagarę. I nie bez powodu, w koćcu to samo wydawnictwo (pudełko z daleka cholernie podobne). Typowa ruletka - gra hazardowa. Ale za to bardzo przyjemna, szybka i grywalna. Bardziej złożona niż Niagara, ale myslę, że tak samo jak ona - nadaje sie do pogrania z rodziną. Osobiscie, jesli miałbym wybierać to stawiałbym na Manile. A jesli ktoś jest organoleptykiem, to będzie zachwycony - wszystko jest pięknie i schludnie wykonane, aż cieszy oczy i recę.

Następne spotkanie już w najbliższy piątek - mam nadzieję, że i tym razem uda mi się wpaść.

Polskie sklepy z grami planszowymi, część 1

2007-01-02T12:41:00.001+01:00

Niestety żyjemy w takim kraju, w którym gry planszowe nie są tak popularne jak choćby w Niemczech (ogromny rynek). Także potencjalny zainteresowany, może mieć niemałe problemy aby kupić gdzieś gry planszowe. Oczywiście - w Empiku znajdziemy kilka tytułów, głównie wydawnictwa Galakta. Znacznie większy wybór jest w sklepach z szczeroko pojętymi akcesoriami "fantasy" - czyli na przykład w Bardach. Niestety, Bardowskie ceny przyprawiają czasem o bóle w okolicach serca. Kilkanaście (a czasem kilkadziesiąt) złotych róznicy w stosunku do sklepów internetowych to jednak trochę pieniądza.

No i właśnie - tutaj z pomocą przychodzą nam sklepu internetowe. Na dobry początekprzedstawię trzy sklepy, w których miałem już okazję robić zakupy.

Rebel.pl - co tu dużo mówić. Chyba najbardziej znany i największy polski sklep sieciowy. Przebogaty asortyment, szybka i nienagannie zabezpieczona przesyłka oraz system bonusów sprawiają, że ludzie najczęście kupują właśnie tam. Tam kupowałem swoje pierwsze gry, a i kupuję nadal. Prócz gier planszowych i niekolekcjonerskich karcianek, znajdziemy tam również podręczniki do RPG, karcianki kolekcjonerskie (duży wybór), gry figurkowe i bitewne, książki oraz akcesoria. Warto tam często zaglądać, gdyż co jakiś czas organizowane są bardzo ciekawe promocje, dzięki którym po znacznie niższych kosztach można kupić wiele ciekawych tytułów.

Gryplanszowe.pl - kolejny duży sklep internetowy. Co prawda, nie kupowałem tam za wiele rzeczy - ale pewne zdanie już sobie wyrobiłem. Na grachplanszowych, można znaleźć gry, które na Rebelu są droższe - także warto porównywać ceny (nie tylko pomiędzy tymi dwoma sklepami). Co jest najwiekszym atutem tego sklepu? Z pewnością dołączane polskie tłumaczenia instrukcji. Niestety - Rebel dodaje, tylko kiepskiej jakości wydruki. Gryplanszowe, dodają instrukcję która wygląda praktycznie identycznie jak oryginał - tyle tylko, że jest czarnobiała (i oczywiście w naszym ojczystym języku). Sklep ma bogaty asortyment, na uwagę zasługuje duża ilość gier logicznych. Wysyłka także całkiem przyzwoita. Niestety - brak systemu bonusów oraz stałej zakładki "promocje", sprawia, że nie za często robię tam zakupy.

Hobbit - sklep który nieraz kusi grami, których nie można dostać w innych sklepach. Prócz bogatego asortymentu planszówkowego, znajdziemy również duże ilości figurek do znanych systemów bitewnych. Przy moim zamówieniu, najbardziej uderzył mnie znakomity kontakt z przedstawicielem (tudzież, właścicielem) sklepu - naprawdę, fachowa obsługa (co zresztą, jak widać, jest standardem w największych polskich sklepach planszówkowych). Na uwagę zasługuje, ciekawy system bonusów. Za zakupione produkty, otrzymujemy pierścienie o różnej wartości. Zebrane w ten sposób pieniążki, możemy spożytkować na nowe gry. Prawda, że fajne?

Na razie to tyle, życzę udanych zakupów!

Ps. Pisząc "system bonusów" mam na myśli systemy typu PDKi na Rebelu, tudzież Pierścienie na Hobbicie. Po prostu nie bardzo wiedziałem jak to nazwać ...

STO

2007-01-02T12:34:00.000+01:00

Na samym wstępie, chciałbym powitać wszystkich sympatyków alternatywnego spędzania wolnego czasu. Spędzanie go przy planszy, kartach czy kościach - w gronie swoich przyjaciól i znajomych. Witam wszystkich, którzy pierwszy raz spotykają się z taką formą rozrywki, jak i starych wyjadaczy (szczególnie z forum Gier Planszowych).

Aby nie było to tylko suche powitanie, chcę przedstawić Wam ciekawą, a zarazem bardzo prostą grę do, której potrzebujecie tylko ośmiu kostek, kartki papieru i długopisa.

Mowa tutaj o grze autorstwa aeragrama - STO. O co chodzi? Proste - trzeba ugrać jak największą ilość punktów, ale tak aby nie przekroczyć tytułowek setki. Zachęcam do zapoznania się z zasadami, które można znaleźć na stronie autora.

Najlepsze w tym wszystkim jest to, iż takie rzucanie kostkami sprawdza się zarówno w większym gronie, jak i wtedy kiedy jesteś sam i Ci się nudzi. Niestety - gra przeznaczona dla ludzi, których nie przeraża liczenie do stu ...

Pozdrawiam i życzę wysokich wyników!